ميني اسکرو ها (TADs) در ارتودنسي به عنواني ابزارهاي موقتي براي تقويت انکوريج مورد استفاده قرار مي گيرند. ارتودنتيست مي تواند از کش، قطعات کوچک فلز و گاهي هدگير براي حرکت دادن دندانها کمک بگيرد. اما اولين وسايل تيتانيومي تغيير يافته تحت عنوان TAD يا ميني اسکرو به ارتودنتيست کمک مي کنند تا نيرو را در جهت مناسبب اعمال کند. اين ويديو کاربرد ميني اسکرو ها را توضيح مي دهد. TAD مخفف ابزار موقتي انکوريج (Temporary Anchorage Device) مي باشد. ميني اسکروها قطعات کوچک فلزي هستند که در قالب پيچ هاي جراحي کوچکي به طور موقت داخل استخوان فک و لثه قرار داده مي شوند. اين يک جراحي نسبتا کوچک است. پس از قرار دادن ميني اسکرو ها به عنوان انکوريج در محل مي مانند و معمولا جابجا نمي شوند تا وقتيکه توسط دکتر به طور فيزيکي خارج گردند. ميني اسکرو ها در شرايطي مورد استفاده قرار مي گيرد که براي حرکت دادن دندان به يک انکوريج قوي نياز باشد. ميني اسکرو همچنين در بيماراني استفاده مي شود که برخي دندانهاي دائمي را ندارند. فايده يک TAD بر اساس قواعد اوليه فيزيک مي باشد. ما مي دانيم که براي هر عملي عکس العملي برابر و مخالف آن وجود دارد. در دهان وقتي که ما بين دندانها کش يا کويل قرار مي دهيم هر دو تمايل به حرکت دارند. توانايي دندانها براي حرکت درون استخوان در طي زمان چيزي است که به ما اجازه مي دهد دندانها را ارتودنسي کنيم. يک ميني اسکرو قرار داده مي شود تا ارتودنتيست بتواند يک سيستم نيروي اختصاصي براي حرکت دندان طراحي کند. قرار دادن ميني اسکرو معمولا يک تلاش گروهي است که هم ارتودنتيست و هم جراح فک و صورت شما را درگير مي کند. ارتودنتيست تان شما را به يک جراح ارجاع مي دهد که شرايط اختصاصي شما را ارزيابي کند، پروسه جراحي را تشريح کند، تست هاي تشخيصي معيني را انجام داده نهايتا زمان جراحي را تعيين مي کند. براي جراحي خيلي مهم است که دهان تميز باشد. ما از بيماران مي خواهيم که دندانهايشان را مانند هميشه نخ دندان کشيده و مسواک بزنند. همچنين بهتر است با لباس آزاد و راحت براي جراحي برويد. قراردادن ميني اسکروها مثال عالي ديگري از اين مهم است که چگونه ارتودنتيست ها و جراحان فک و صورت اغلب با همديگر کار مي کنند تا بهترين نتيجه درماني را براي بيماران بدست آورند. "اونا به من گفتند که چه اتفاقي قراره بيفته و چه جوري قراره کار کنن واسه همين من خيلي راحت تر بودم" جراحي در مطب جراح فک و صورت تحت بي حسي موضعي انجام مي شود. ميني اسکرو به سادگي در محل مناسب پيچانده مي شود و بيمار مي تواند فعاليت هاي معمول خود را همان روز از سر بگيرد. بيماران معمولا بعد از جراحي حال خوبي دارند و هرگونه ناراحتي را مي توان با داروهاي بدون نسخه برطرف نمود. بيمار بايد بداند که ميني  اسکرو و بافت لثه اطراف آن بايد خيلي تميز نگه داشته شود. اگر تميز نگه داشته نشود، لثه مي تواند ملتهب شده و ممکن است عفونت رخ دهد. لثه و بافت استخواني ملتهب و عفوني مي توانند موجب تضعيف ميني اسکرو شوند و ممکن است لازم باشد خارج گردد. همچنين يک ميني اسکرو ممکن است در گذر زمان لق شود. به ياد داشته باشيد که اين يک ايمپلنت موقتي است و در صورت لق شدن نياز به جايگزيني دارد. ميني اسکروها منجر به نتايج قابل پيش بيني مي شوند. آنها با ارتودنتيست اجازه مي دهند دندانها را در جهاتي حرکت دهند که تنها ابزارهاي روي دندانها قادر نيستند. ميني اسکروها طول درمان را کنترل مي کنند و در بيماران هر سني قابل استفاده هستند. ميني اسکرو ها را مي توان در بسياري از نواحي دهان قرار داد. "من دوسش دارم و فکر مي کنم کمک مي کنه لبخند من قشنگ تر بشه" و بالاخره اينکه ميني اسکرو ها ممکن است به عنوان بخشي از برنامه ارتودنسي مورد استفاده قرار گيرند و از درمان گرانتر و سخت تر جلوگيري کند. ممکن است بيمار براي فعال کردن دستگاه ارتودنسي و استفاده سريع از ميني اسکرو ارجاع داده شود. برخي بيماران ميني اسکروها را تنها براي بخشي از درمان خود دارند که ممکن است در حدود 6 ماه باشد. در حاليکه بقيه در کل طول درمان ارتودنسي ميني اسکرو ها را دارند. هنگامي که ميني اسکرو براي مدت درماني طولاني تري مورد نياز است ممکن است لازم باشد موقعيت آن عوض شود. وقتي که درمان خاتمه يافت مي توان ميني اسکرو ها را خارج کرد (معمولا بدون نياز به بي حسي موضعي  و يا با استفاده از کرم هاي بي حسي سطحي). براي اطلاعات بيشتر پرسش هاي خود را از ارتودنتيست و يا جراح فک و صورت بپرسيد.